_{عشق رابر درو ديوار ،نگارند همه}

             _{از دولت آن عشق طلب را بنگارند همه}

                         _{اماچه بود حاصل اين عشق ،که هيچ}

                                _{حتي به سر دانه ي ارزن نتوانندنگارند همه}

_{به کدامين گناه........}

 _{نميدانم چرا درهاي بسته را پيش چشمانم باز ميبينم و به}

_{هر کسي که ميرسم سفره ي اين دل رسوا را برايش باز}

_{ميکنم و او را پذيرا ي دردهايم مينمايم .}

_{آخر به کدامين گناه ،پيشانيم را با خاک تنهايي سرشته اند و}

_{سجاده ام را به سو ي قبله گاه عشاق نهاده اند،وو مهرش را}

_{با نام عشق صيقل داده اند .}

_{به کدامبن گناه ،از روشني دلهاي پاک بيرون رانده شده ام}

 _{و بايد حاموشي شمع هاي نيمه جان را نظاره گر باشم .}

_{چرا هر گاه تير آهي از کمان قلبي رها ميشودبه سو ي ،}

_{فروغع چشمانم ميرودو از آنجا به بتکده ي ويران قلبم هجوم}

_{ميبرد.........}

_{آخر به گناه کدامين حرف نگفته اي به تبعيد کشيدندم و مرا}

_{از دشت سينه اش به کوير خشک تنهايي فرستادند.}

_{چرا بايد همراه باران ببارم اما کوير تنهاييم سيراب نشود.....}

_{از او بپرسيدبه کدامين گناه ..........}

_{آيا حرف دل جرم سنگيني است که قصاصش تبعيد به دشت}

 _{تنهايي است......؟!؟!؟!}

  _{عشق تو نيز با همه سوگند واشتياق}

                            _{گرمست ،ليک جز هوسي کودکانه نيست}

                                              _{با من بمير ،زان که بجز در هوس مرگ}

                                                                _{جاويد،عشق هيچ کسي در زمانه نيست}

تو ميروي و من فقط نگاهت ميکنم تعجب نکن که چرا گريه نميکنم

بي تو، يک عمر فرصت براي گريستن دارم اما براي تماشاي تو،

همين يک لحظه باقي است و شايد همين يک لحظه اجازه زيستن

 در چشمان تو را داشته باشم

                                                This inner progress iveness of love between 

                                                .  two human being is a most moruela things

                                                       .  It can not be found by looking for it or

                                                                   .  by passi onately wishing for it

                                                         .   It is a sort of divintsiv hugh walpole 

 عشقي چنين دم افزون و دروني بين دو انسان

حيرت انگيز ترين چيزهاست.

چنين عشقي با جستجو و يا با آرزوي سودايي

بدست نمي آيد بلکه پيش آمدي است،

آسماني..........

 _{The most wonderfull of all things in life}

_{i  belive .Is the discovery of another human}

_{being with whom ones relatianship has}

_{a glowing depth, beauty and joy as the years}             

_{in crease}

                                                            _{باور من بر اين است که شگفت انگيز ترين}

                                                           _{چيزها در زندگي،کشف انساني ديگر است}

                                                            _{که با او رابطه ي انساني در گذراندن سالها}

                                                               _{ژرفايي پر شکوه و زيبايي و سرور ميابد .}

  _{نميدانم پس از مرگم چه خواهد شد}

   _{نميخواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت}

  _{ولي بسيار مشتاقم که از خاک گلويم سوتکي سازد،}

   _{گلويم سوتکي باشد به دست کودکي گستاخ و بازيگوش،}

  _{که او يکريزو پي در پي دم گرم خوشش را در گلويم سخت بفشارد}

  _{وخواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد،}

   _{بدين سان بشکند در من،}

 _{سکوت مرگبارم ...........}

                                                _{«     دکتر شريعتي     »}

                                       _{دوستت دارم براي هميشه خودت ميدوني}

_{واگر............}

_{..........و اگر يکروز بيخبربازگشت ،به او به او چه بگويم ؟}

_{ــ بگو که من تا دم مرگ همچنان در انتظار او بودم .}

_{..........واگر مرا نشناسد وباز من چيزهاي تازه بپرسد؟}

_{ــ با او حرف بزن مثل خواهر دردو دل کن ،شايددر دل خود}

_{رنج ميبردو سراغ همدمي را ميگيرد.}

_{...........واگر بپرسد که تو کجا هستي ،به او چه جواب بدهم؟}

_{ــ اين حلقه ي طلاي مرا به او بده ،اما هيچ پاسخ مگوي.}

_{.......... و اگر سوال کند چرا تالار خالي و خاموش است؟}

_{ــ چراغ خاموش و در گشوده را به او نشان بده .}

_{ــبگو که من لبخند به لب داشتم . ميترسم اگر چنين نگويي}

_{او اشک در ديده بياورد.}

                _{عاشق من ،زندگي پوچ و اميد افسانه است}

                 _{آشتي کن از گناهم بگذر ،آخر وقت نيست}

                    _{ميرود از دست ، ايام بهار و سوز عشق}

                  _{اين  من و اين تو ،ميان ما گنه ناکرده کيست}

                                                     _{به يار غائب.........}

                   _{دلدار من ،چه خوب بود اگر ميتوانستم گلي را که در اين سرزمين}

                                 _{دور دست چيده ام ،هم اکنون ارمغان تو کنم .}

                _{حيف که تا اين فرسخها را پشت سر بگذارم و به تو باز رسم ،اثري}

                          _{از گل من نخواهد ماند،زيرا گلها عمر کوتاهي دارند}

             _{راستي ........چرا بيش از آن مدت که گل طاقت بياورد از تو دور شدم ؟}

                            _{چرا از آن اندازه که صداي بلبل به گوش ميرسد،}

                                                        _{فراتر رفتم؟}

  _{ق سم به........}

  _{ق سم به ،هرتپش قلبهاي بي تپش...........}

                           _{ق سم به، فروغ چشمهاي بي فروغ............}

                           _{ق سم به،اشکهاي چشمهاي بي اشک...........}

                            _{ق سم به ،بي درديهاي دلهاي دردمند............}

                            _{ق سم به ،رنگهاي اين دنياي بي رنگ ............}

       _{ک ه من ..........}

               _{يه قلب کوچيک دارم که تنها صداش صدا ي قبل بزرگ توإ}

             _{يه آرزوي کوچيک دارم که برآورده شدن آرزوهاي بزرگ توإ}

              _{يه سقف کوچيک دارم که روش سقف بزرگ محبت تو إ}

              _{يه رويا ي کوچيک دارم که توي اون روياهاي بزرگ تو إ}

             _{و يه سوال کوچيک دارم که اونم بزرگترين سوال تو إ}

                      _{؟؟؟!!! دوستم ...............داري !!!؟؟؟}

     
  _{شمع هاي روشن افکار را پروانه بودن کار هر عشاق نيست}

                     _{عشق را سوزاندنش در پاي گل هم، آنچنان دشوار نيست}

                                                                    با غريبه ها نشستي